1 - 20 - 154 sonuc. Sayfa: 1 - 8
# İsim Menşei Anlam Cinsiyet
1 NABİ Ar 1. Haberci, haber veren. 2. Yüksek, yüce. 3. Büyük Türk şairidir. 17. asrın ikinci yarısında yaşamıştır. M
2 NACİ Ar – Necat bulan, kurtulan, selamete kavuşan. Cehennemden kurtulmuş, cennetlik. M

3 NACİL Ar – Soyu sopu temiz olan kimse. M
4 NADİ Ar 1. Nida eden, haykı­ran, çağıran. 2. Toplantı, meclis,(bkz. Nida). M
5 NADİM Ar – Pişmanlık duyan, pişman. Tevbe eden. M
6 NADİR Ar – Seyrek, az, ender bulunur. M
7 NAFERİZ Fars 1. Göbek düşüren. 2. Koku saçan. M
8 NAFİH Ar – Üfleyen, üfleyici. M
9 NAFİZ Ar 1. Delen, delip geçen. İçeriye giren, işleyen. 2. Tesir eden, sözü geçen. M
10 NAFİ’ Ar – Yararlı, kârlı. Şifalı, hayır ve fayda verici şeyler yaratan Allah. – Esmaü’lHüsna’dandır. “Abd” takısı alarak kullanılır. Uni
11 NAHİD Fars – Venüs(zühre) gezegeni.(Arapça’da) Yeni yetişen kız. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. ) M
12 NAİB Ar – 1. Vekil, birinin yerine geçen, kadı vekili, Şeriata göre hükmeden hakim. 2. Nöbet bekleyen, nöbetle gelen. M
13 NAİL Ar – Muradına eren, ermiş, ele geçiren. Naili  Divan edebiyatı şairlerinden olup asıl adı Salih’tir. Manastır’da doğmuş, Mısır’da vefat etmiştir. M

14 NAİM Ar 1. Bollukta yaşayış. 2. Cennetin bir kısmı. Daru’nNaim  Cennet. M
15 NAİMA Ar – Haleb’te doğmuş, asıl adı Mustafa Naim’dir. Naima tarihiyle meşhurdur. M
16 NAKİ Ar 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif. M
17 NAKİB Ar – Bir kavim veya kabilenin reisi veya vekili. Bir tekkede, şeyhin yardımcısı olan ve en eski derviş veya dede. M
18 NAMAL Tür – Adın duyulsun, ün kazan. M
19 NAMDAR Fars – Namlı, ünlü. M
20 NAMİ Fars – Namlı, şöhretli ünlü. M